شروع از رزین و کاربرد
پیشنیازها
کامپاندهای PVC حاوی نرمکننده، فرمولاسیونهای بسیار متنوعی دارند. اگر آشنایی کمی با PVC دارید، ابتدا مقاله انواع PVC و کاربردهای آن را مطالعه کنید.
نرمی را چگونه مقایسه کنیم؟
پس از انتخاب نوع PVC، یعنی E یا S، انتخاب نرمکننده مناسب برای هر کاربرد مهمترین عامل برای دستیابی به بهترین فرمولاسیون است.
انتخاب نرمکننده
با استفاده از نرمکننده در فرمولاسیون PVC، محصول نهایی نسبت به PVC بدون نرمکننده، انعطافپذیرتر میشود و ویژگیهای لاستیکمانند بیشتری پیدا میکند. Shore A معیاری برای اندازهگیری و تعیین سختی PVC نرمشده است. عدد Shore A معمولاً در بازه ۰ تا ۱۰۰ قرار دارد؛ مقدار کمتر آن نشاندهنده محصول انعطافپذیرتر است.
مقایسه در نرمی یکسان
ضریب جایگزینی یا SF، معیاری برای مقایسه هر نوع نرمکننده با DOP بهعنوان نرمکننده مرجع است. اگر SF بیشتر از ۱ باشد، برای رسیدن به همان سختی Shore A حاصل از DOP، باید مقدار بیشتری از نرمکننده مورد نظر نسبت به DOP اضافه شود. برای مثال، ضریب جایگزینی روغن سویای اپوکسیشده ۱٫۱ است؛ یعنی برای دستیابی به انعطافپذیری یکسان با DOP، به ۱۰ درصد نرمکننده بیشتر نیاز است.
محیط مصرف وارد تصمیم میشود
نرمکنندهها علاوه بر افزایش انعطافپذیری، میتوانند خواص دیگری نیز به محصول نهایی بدهند. بعضی نرمکنندهها برای محیطهای کمدما مناسباند؛ برای مثال DOA برای محیطهای با دمای کمتر از ۱۰ درجه سانتیگراد مناسب است، در حالی که TOTM برای بهبود کندسوزی گزینه بهتری است. در نهایت، هنگام انتخاب نرمکننده مناسب برای فرمولاسیون PVC باید انعطافپذیری محصول نهایی، ضریب جایگزینی و خواص و محیط مصرف محصول را در نظر گرفت.

